شرکت اتومبیلی لامبورگینی در ماه مه ۱۹۶۳ توسط فروچیو لامبورگینی در شهر سنتآگاتا بولونیزه تأسیس شد. فروچیو که تا پیش از آن در زمینه تولید تراکتورهای کشاورزی به موفقیت بزرگی دست یافته بود، پس از تجربهای ناخوشایند با یک دستگاه فراری ۲۵۰ جیتی و گفتوگوی مستقیم با انزو فراری، تصمیم گرفت خودرویی اسپرت-گرانتورسیمو بسازد که از نظر راحتی، کیفیت ساخت و عملکرد فنی برتر از محصولات فراری باشد.
او هدف خود را تولید خودرویی گذاشت که نه فقط برای رقابت در پیست، بلکه برای سفرهای طولانی با سرعت بالا و با حداکثر آسایش سرنشینان. به همین دلیل نام «گرانتورسیمو» (خودروی مناسب سفرهای بزرگ) را برای کلاس مورد نظر خود برگزید.
فروچیو بهترین استعدادهای جوان ایتالیا را گرد هم آورد:
برای طراحی و ساخت بدنه، شرکت با کاراتزریا توریگ میلان (Carrozzeria Touring Superleggera) قرارداد بست. این کارگاه مشهور به روش ساخت «سوپرلجرا» (ساختار لولهای سبک با پوشش آلومینیومی نازک) بود که پیشتر در خودروهای آستون مارتین DB4 و DB5 و همچنین چند مدل مازراتی به کار رفته بود.
پیش از رونمایی کامل ۳۵۰ جیتی، لامبورگینی در نمایشگاه خودروی تورین مه ۱۹۶۳ تنها شاسی و موتور بدون بدنه را به نمایش گذاشت. این شاسی لولهای پیچیده و موتور ۱۲ سیلندر آلومینیومی ۳.۵ لیتری توجه همه بازدیدکنندگان و خبرنگاران را جلب کرد. قدرت اعلامشده در آن لحظه ۳۶۰ اسببخار در ۸۰۰۰ دور در دقیقه بود، عددی که برای یک خودروی خیابانی در سال ۱۹۶۳ باورکردنی نبود.
نخستین نمونه کامل لامبورگینی ۳۵۰ جیتی در مارس ۱۹۶۴ در نمایشگاه خودروی ژنو به جهان معرفی شد. بدنه کوپه دو در با خطوط نرم، جلوپنجره بیضی بزرگ، چراغهای جلو کشیده و شیشه عقب پانورامیک، زیبایی کلاسیک و در عین حال مدرنی داشت. ابعاد خودرو Lamborghini 350 GT به شرح زیر بود:
لامبورگینی ۳۵۰ جیتی قادر بود در کمتر از ۶.۸ ثانیه از حالت سکون به سرعت ۱۰۰ کیلومتر در ساعت برسد و حداکثر سرعت آن بسته به نسبت دیفرانسیل بین ۲۴۰ تا ۲۵۴ کیلومتر در ساعت اعلام شد. این اعداد در سال ۱۹۶۴ نه تنها فراری ۲۵۰ جیتی را پشت سر گذاشت، بلکه حتی با آستون مارتین DB5 و جگوار E-Type نیز رقابت سنگینی داشت.
مجلههای معتبر آن زمان مانند Road & Track و Autocar پس از آزمایش نوشتند که ۳۵۰ جیتی «راحتترین خودروی ۱۲ سیلندر جهان» و «تنها خودرویی است که میتوان با سرعت ۲۲۰ کیلومتر در ساعت ساعتها رانندگی کرد بدون آنکه سرنشینان خسته شوند».
در سال ۱۹۶۵ چند بهبود مهم اعمال شد:
– نسبت تراکم موتور به ۱۰.۳:۱ افزایش یافت و قدرت به ۲۸۰ اسببخار رسید.
– گیربکس تمامسنکرونیزه ZF جایگزین نسخه قبلی شد.
– برخی خودروها با دیفرانسیل محدود لغزش ZF عرضه شدند.
– گزینه رینگهای منیزیمی کمپانی کمپانیولو (Campagnolo) اضافه شد.
در اواخر تولید، چند دستگاه با بدنه بازطراحیشده توسط کاراتزریا مارازی (Marazzi) ساخته شد که بعداً پایه مدل ۴۰۰ جیتی شد.
در مجموع تنها ۱۲۰ دستگاه لامبورگینی ۳۵۰ جیتی بین سالهای ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۶ تولید شد (به علاوه دو دستگاه اولیه با شماره شاسی ۰۱۰۰ و ۰۱۰۱ که تفاوتهای جزئی داشتند). این تعداد بسیار کم باعث شده امروز این مدل یکی از نادرترین و گرانقیمتترین لامبورگینیهای کلاسیک باشد.
برخی از مالکان مشهور اولیه:
لامبورگینی ۳۵۰ جیتی نه تنها نخستین خودروی تولیدی کامل لامبورگینی بود، بلکه ثابت کرد که یک شرکت تازهتأسیس میتواند در همان گام اول محصولی برتر از برندهای جاافتاده چنددهساله ارائه دهد. این خودرو پایه و اساس تمام لامبورگینیهای بعدی را گذاشت: موتور ۱۲ سیلندر جلو، شاسی پیشرفته، تعلیق مستقل چهار چرخ و ترکیب بینظیر سرعت و راحتی.
لامبورگینی ۳۵۰ جیتی در حراجیهای بینالمللی معمولاً بین ۸۰۰ هزار تا ۱.۴ میلیون دلار معامله میشود. نمونههای کاملاً اورجینال، با تطبیق کامل شمارهها (matching numbers) و دارای سابقه روشن، حتی تا ۲ میلیون دلار نیز قیمتگذاری شدهاند. در سال ۲۰۲۳ یک دستگاه با شاسی شماره ۰۳۱۰ در حراجی Gooding & Company به قیمت ۱,۰۰۲,۵۰۰ دلار فروخته شد.
این خودرو در سال ۱۹۶۴ به عنوان اولین خودروی تولیدی لامبورگینی عرضه شد.
این مدل به یک موتور V12 با حجم ۳.۵ لیتر مجهز بود که در زمان خود یکی از روانترین موتورهای ساخت ایتالیا محسوب میشد.
بله. تنها حدود ۱۲۰ دستگاه از آن تولید شد و همین موضوع ارزش کلکسیونی آن را بسیار بالا برده است.
این خودرو به سرعتی حدود ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت میرسید که برای دهه ۶۰ رقم چشمگیری بود.
بله، سیستم تعلیق مستقل در هر چهار چرخ باعث هندلینگ بهتر نسبت به بسیاری از رقبای زمان خود میشد.
به این دلیل که اولین محصول تولید انبوه لامبورگینی بود و مسیر تبدیلشدن این برند به یکی از لوکسترین خودروسازان جهان را آغاز کرد.
بهطور متوسط حدود ۱۷ تا ۲۰ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر مصرف داشت که برای یک موتور V12 طبیعی بود.
نظر شما