نیسان داتسون ۲۴۰ زد در سال ۱۹۶۹ به بازار آمد و سریع تبدیل به خودرویی شد که بازار خودروهای اسپرت را دگرگون کرد. شرکت نیسان این مدل را برای رقابت با ماشینهای اروپایی طراحی کرد و با قیمتی مناسبتر از رقبا عرضه کرد. بدنه کوپه دو در آن با خطوط کشیده و کاپوت بلند، ظاهر اسپرت و مدرنی داشت. موتور شش سیلندر خطی آن قدرت خوبی تولید میکرد و تعلیق مستقل چرخها هندلینگ متعادلی فراهم میآورد. این خودرو در آمریکا با نام داتسون ۲۴۰ زد و در ژاپن با نام فیرلیدی زد فروخته میشد. تولید آن از اواخر ۱۹۶۹ شروع شد و تا ۱۹۷۳ ادامه داشت. در این دوره کوتاه، بیش از ۱۶۰ هزار دستگاه فقط در بازار آمریکا فروش رفت.
نیسان داتسون 240Z نخستین عضو خانواده مشهور Z نیسان بود. خودرو با کد شاسی S30 شناخته میشود و در برخی بازارها با نام نیسان فیرلیدی Z نیز عرضه شد. هدف نیسان از تولید این خودرو ساخت یک کوپه اسپرت بود که بتواند با خودروهای اروپایی رقابت کند اما قیمت پایینتر و هزینه نگهداری کمتری داشته باشد.
در زمان عرضه، بسیاری از خودروهای اسپرت اروپایی قیمت بالایی داشتند و نگهداری آنها نیز هزینهبر بود. نیسان با ارائه 240Z موفق شد خودرویی تولید کند که هم ظاهر اسپرت جذابی داشته باشد و هم از نظر فنی قابل اعتماد باشد. همین ویژگی باعث شد فروش این خودرو از پیشبینیهای اولیه شرکت فراتر برود. طراحی کشیده کاپوت، عقب کوتاه، چراغهای گرد جلو و فرم بدنه آیرودینامیک باعث شد بسیاری از کارشناسان، داتسون 240Z را یکی از زیباترین خودروهای ژاپنی تاریخ بدانند.
قلب تپنده نیسان داتسون 240Z یک موتور شش سیلندر خطی با حجم ۲.۴ لیتر بود که با کد L24 شناخته میشد. این موتور از طراحی نسبتاً پیشرفتهای برای زمان خود بهره میبرد و به دو کاربراتور مجهز بود. نتیجه این ترکیب، تولید حدود ۱۵۱ اسب بخار قدرت و نزدیک به ۱۹۸ نیوتنمتر گشتاور بود.
اگرچه امروزه این اعداد چندان چشمگیر به نظر نمیرسند، اما در اوایل دهه ۱۹۷۰ چنین عملکردی برای یک خودروی اسپرت مقرونبهصرفه بسیار قابل توجه بود. موتور L24 به دلیل دوام بالا شهرت زیادی پیدا کرد و بسیاری از نمونههای آن حتی پس از چند دهه هنوز عملکرد مناسبی دارند. یکی از ویژگیهای مهم این پیشرانه، تحویل نرم قدرت در تمام دورهای موتور بود. رانندگان میتوانستند هم در رانندگی روزمره و هم در رانندگی اسپرت از توان مناسب موتور بهره ببرند.
کابین این خودرو در زمان خود ترکیبی از سادگی و تمرکز بر رانندگی محسوب میشد. طراحان نیسان تلاش کردند تمام ادوات مهم در دسترس راننده قرار داشته باشند. صفحه آمپر بزرگ، نشانگرهای متعدد و فرمان اسپرت سه شاخه فضای رانندگی جذابی ایجاد میکرد.
صندلیها به گونهای طراحی شده بودند که بتوانند در رانندگیهای طولانی و همچنین عبور از پیچهای تند، حمایت مناسبی از بدن راننده و سرنشین داشته باشند. استفاده از نشانگرهای مجزا برای فشار روغن، دمای آب و آمپرمتر نیز در آن دوران ویژگی نسبتاً پیشرفتهای محسوب میشد.
فضای داخلی اگرچه لوکس نبود، اما کیفیت مونتاژ مناسبی داشت. استفاده از مواد مقاوم و طراحی کاربردی باعث شد بسیاری از خودروهای باقیمانده از آن دوران هنوز کابین نسبتاً سالمی داشته باشند. صندوق عقب نیز برای یک کوپه اسپرت فضای قابل قبولی ارائه میکرد و خودرو را برای سفرهای بینشهری مناسب میساخت.
در اوایل دهه ۱۹۷۰ امکانات رفاهی خودروها با استانداردهای امروزی تفاوت زیادی داشت. با این حال Datsun 240Z در میان خودروهای همرده خود تجهیزات مناسبی ارائه میداد. وجود بخاری قدرتمند، سیستم تهویه، رادیو، ساعت داخل داشبورد و شیشهشوی برقی از جمله امکاناتی بودند که برای بسیاری از خریداران جذاب به شمار میرفتند. برخی نسخهها با تجهیزات اضافی مانند رینگهای خاص، جعبهدنده پنج سرعته، سیستم صوتی ارتقایافته و تجهیزات تزئینی بیشتر عرضه میشدند. نکته مهم این بود که نیسان تلاش کرد بدون افزایش شدید قیمت، امکانات مناسبی را در اختیار مشتری قرار دهد.
داتسون 240Z در زمان عرضه یکی از سریعترین خودروهای اسپرت مقرونبهصرفه بازار محسوب میشد. حداکثر سرعت این خودرو بسته به شرایط فنی، نوع جعبهدنده و وضعیت خودرو بین ۱۹۵ تا ۲۰۵ کیلومتر بر ساعت گزارش شده است.
رسیدن به سرعت حدود ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت در اوایل دهه ۱۹۷۰ برای خودرویی با این قیمت بسیار چشمگیر بود. علاوه بر سرعت نهایی، شتابگیری خودرو نیز مورد توجه رسانههای تخصصی قرار گرفت. بسیاری از مجلات خودرویی آن دوران عملکرد نیسان داتسون 240Z را با خودروهایی مقایسه میکردند که قیمت بسیار بالاتری داشتند. پایداری مناسب در سرعتهای بالا نیز از دیگر نقاط قوت خودرو بود. طراحی بدنه و توزیع نسبتاً مناسب وزن کمک میکرد راننده در سرعتهای زیاد احساس اطمینان بیشتری داشته باشد.
موفقیت تجاری خودرو فراتر از انتظار مدیران نیسان بود. این خودرو به ویژه در بازار آمریکا با استقبال گستردهای مواجه شد و صفهای طولانی برای خرید آن شکل گرفت. در طول دوره تولید، بیش از ۱۴۸ هزار دستگاه از مدل 240Z تولید و فروخته شد. این رقم برای یک خودروی اسپرت در آن دوران بسیار قابل توجه بود. بخش عمده فروش خودرو در آمریکای شمالی انجام شد، اما بازارهای اروپا، استرالیا و ژاپن نیز سهم مهمی در موفقیت آن داشتند.
موفقیت 240Z باعث شد نیسان سرمایهگذاری بیشتری روی خانواده Z انجام دهد. این تصمیم در نهایت به تولید نسلهای متعدد Z در دهههای بعدی منجر شد؛ خودروهایی که هنوز هم بخشی از هویت اسپرت نیسان محسوب میشوند.
مهمترین نسخههای تولیدشده داتسون 240Z عبارت بودند از:
در طول تولید، تغییرات جزئی متعددی نیز در تجهیزات، تزیینات داخلی، سیستم آلایندگی و برخی اجزای فنی اعمال شد که بسته به سال ساخت و بازار مقصد متفاوت بودند.
در زمان عرضه، خودروهایی مانند پورشه 914، امجی بی جیتی، تریومف جیتی ۶ و برخی محصولات بنز از رقبای اصلی داتسون 240Z محسوب میشدند. بسیاری از این خودروها عملکرد مناسبی داشتند اما معمولاً قیمت بالاتری نیز داشتند. مزیت بزرگ 240Z در ارائه ترکیبی متعادل از عملکرد، قیمت و دوام بود. خودروهای اروپایی معمولاً شخصیت رانندگی جذابی داشتند اما برخی از آنها از نظر قابلیت اطمینان و هزینه نگهداری با مشکلاتی روبهرو بودند. در مقابل، داتسون 240Z شهرت بالایی در زمینه دوام فنی پیدا کرد.
از نظر طراحی نیز بسیاری از کارشناسان معتقد بودند ظاهر 240Z چیزی از رقبای اروپایی کم نداشت. حتی برخی افراد شباهتهایی میان فرم کلی خودرو و بعضی مدلهای جگوار مشاهده میکردند. در زمینه عملکرد، داتسون 240Z توانست با خودروهایی رقابت کند که در برخی موارد چندین هزار دلار گرانتر بودند. این موضوع یکی از دلایل اصلی استقبال خریداران آمریکایی از آن بود.
با وجود محبوبیت فراوان، داتسون 240Z نیز مانند هر خودروی کلاسیک دیگری نقاط ضعف خاص خود را داشت. مهمترین مشکل این خودرو زنگزدگی بدنه بود. بسیاری از نمونههای تولیدشده در مناطق مرطوب پس از چند سال دچار خوردگی در کف اتاق، گلگیرها، رکابها و بخشهای زیرین بدنه میشدند. سیستم کاربراتوری خودرو نیز در صورت تنظیم نبودن میتوانست مشکلاتی مانند مصرف سوخت بالا یا عملکرد نامناسب موتور ایجاد کند. امروزه بسیاری از مالکان برای افزایش قابلیت اطمینان، سیستم سوخترسانی خودرو را بازسازی یا بهروزرسانی میکنند.
فرسودگی سیستم تعلیق در خودروهای قدیمی نیز یکی دیگر از مشکلات رایج است. بوشها، کمکفنرها و برخی قطعات لاستیکی پس از دههها استفاده نیاز به تعویض پیدا میکنند. همچنین برخی مالکان از عملکرد نهچندان قدرتمند ترمزها در مقایسه با استانداردهای امروزی یاد میکنند. با این حال یکی از دلایل محبوبیت ماندگار نیسان داتسون 240Z، سادگی فنی آن است. بسیاری از قطعات هنوز در بازار یافت میشوند و تعمیرکاران متخصص خودروهای کلاسیک نیز به خوبی با ساختار فنی آن آشنا هستند. همین موضوع باعث شده حفظ و نگهداری این خودرو نسبت به بسیاری از کلاسیکهای همدوره آسانتر باشد.
داتسون ۲۴۰ زد چیست؟
نیسان داتسون 240Z یک خودروی اسپرت دو در دو نفره است که بین سالهای ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۳ توسط شرکت نیسان تحت برند داتسون تولید شد. این مدل اولین نسل از سری خودروهای Z محسوب میشود و با طراحی جذاب، عملکرد خوب و قیمت مناسب خود توانست موفقیت بزرگی در بازار جهانی به ویژه آمریکا کسب کند.
نام ۲۴۰ زد از کجا آمده است؟
عدد ۲۴۰ به حجم موتور ۲٫۴ لیتری آن اشاره دارد و حرف Z نماد سری خودروهای اسپرت نیسان است. در بازار ژاپن این خودرو با نام Fairlady Z شناخته میشد.
موتور داتسون ۲۴۰ زد چه مشخصاتی دارد؟
این خودرو از موتور ۲٫۴ لیتری خطی شش سیلندر L24 تنفس طبیعی استفاده میکند که حدود ۱۵۱ اسب بخار قدرت تولید میکرد. موتور به گیربکس چهار سرعته دستی متصل بود و نیروی آن به چرخهای عقب منتقل میشد.
تولید داتسون ۲۴۰ زد چند دستگاه بود؟
در مجموع بیش از ۱۶۰ هزار دستگاه از این مدل در دوره تولید کوتاه آن ساخته شد که بخش عمده آن به بازار آمریکا صادر گردید و به سرعت به یکی از پرفروشترین خودروهای اسپرت زمان خود تبدیل شد.
عملکرد و سرعت داتسون ۲۴۰ زد چگونه است؟
این خودرو شتاب صفر تا ۱۰۰ کیلومتر در ساعت حدود ۸ ثانیه داشت و سرعت حداکثری آن به حدود ۲۰۱ کیلومتر در ساعت میرسید. تعلیق مستقل در تمام چرخها و توزیع وزن مناسب آن را به خودرویی چابک و لذتبخش برای رانندگی تبدیل کرده بود.
آیا داتسون ۲۴۰ زد فقط نسخه دو نفره داشت؟
بله، مدل اصلی ۲۴۰ زد دو نفره بود. بعدها در مدلهای بعدی مانند ۲۶۰ زد نسخه ۲+۲ با صندلی عقب محدود نیز عرضه شد اما ۲۴۰ زد عمدتاً به صورت کوپه دو نفره خالص تولید گردید.
نظر شما